Opgegroeid over de grenzen heen
Ik ben geboren in Engeland. Maar daar kom ik eigenlijk niet vandaan. Toen ik ongeveer twee was, verhuisde mijn gezin naar Spanje. Daar zat ik op een internationale school en maakte ik voor het eerst dat grote gevoel van “ergens horen” mee. Spanje was mijn eerste echte thuis. Hier maakte ik mijn eerste vrienden.
Maar dat duurde niet lang. Na een paar jaar ging het naar Nederland. Dat voelde als aankomen en thuiskomen. Nederland werd mijn anker. Ik ging er naar school, maakte vrienden die ik nog steeds heb, leerde Nederlands. Nederland was mijn thuisbasis voor de rest van mijn jeugd.
Tussendoor was er nog een jaar Zwitserland. Opnieuw een internationale school, opnieuw omschakelen. Maar Nederland bleef mijn thuisbasis. Die jeugd, vol verhuizingen en landen en scholen, leerde me één ding heel vroeg: de waarde van een thuis. Niet het huis zelf. Het thuisgevoel. Dat gevoel van veiligheid, van herkenning, van ergens thuishoren.
Dat besef zou me later mijn vak in duwen. Maar eerst deed ik iets heel anders.
Tien jaar leren hoe verschillend mensen zijn
Na school ging ik studeren en koos ik voor marketing. Tien jaar lang werkte ik voor grote multinationals: Unilever, PepsiCo, Haribo. Elke dag in die banen leerde me hetzelfde: elke markt is uniek, elke klant is anders, en elke situatie vraagt een eigen aanpak.
Ik was goed in wat ik deed. Maar ergens groeide er iets: het gevoel dat ik iets méér wilde. Iets persoonlijkers. Iets waar ik direct het verschil kon maken.
De verhuizing: van marketing naar makelaardij
Tien jaar geleden maakte ik de overstap. Ik verhuisde naar Rotterdam. De eerste keer dat ik over de Statensingel liep, op een mooie dag, water naast me, oude architectuur, groene bomen, voelde ik het ineens. Dit is het. Dit is mijn moment.
Ik ging de makelaardij in. Marketing had me alles gegeven wat ik nodig had: empathie, netwerkvermogen, strategie, positionering, prijsstelling, en natuurlijk adverteren. Want makelaardij is in de kern marketing voor woningen. En goede makelaardij vraagt alles van je om mensen hun thuis te laten vinden.
Vader zijn verandert alles
Een paar jaar na mijn verhuizing naar Rotterdam trouwde ik. Mijn vrouw komt uit Argentinië. We zijn veel gaan reizen. En toen kregen we kinderen. Twee. En opeens begreep ik makelaardij op een heel ander niveau. Vader zijn maakte me beter in mijn vak. Meer empathie, meer inzicht.
Sindsdien vraag ik bij elke woning ook wat je kinderen ervan gaan vinden. Waar staat de bank, hoe lopen ze naar school, is er een plek om te rotzooien. Dat soort dingen bepalen of een huis een thuis wordt.
Hardlopen door je werkgebied
Ik hou van sport. Voetballen heb ik veel gedaan, maar nu loop ik hard. En ik liep de Marathon van Rotterdam. De perfecte manier om je werkgebied echt te leren kennen. Terwijl je loopt, zie je de wijken. Je voelt de buurten en de mensen.
Ken je een wijk pas echt als je er honderd keer doorheen bent gelopen? Nee. Maar het scheelt.
Waarom ik van dit vak hou
Makelaardij heeft een slechte reputatie. Veel mensen denken: makelaars willen alleen maar geld verdienen. Ik begrijp dat gevoel. Maar ik geloof 100% in wat ik doe.
Ik help mensen zich thuis voelen. In een stad die groot en overweldigend kan voelen. Ik adviseer eerlijk. Of het nu om kopen of verkopen gaat. En die klanten? Ze komen terug. Dat is het belangrijkste. Langetermijnrelaties. Vertrouwen.
Ik doe dit echt omdat ik het heel leuk vind.
